VCR (Video Cassette Recorder) is een door het Nederlandse Philips ontworpen systeem om met behulp van cassettes programma’s op te nemen van televisie. In 1971 introduceerde Philips het eerste model voor de consumentenmarkt: de N1500. Daar hing wel een aardig prijskaartje aan van destijds rond de 3.000 gulden. De cassettes hadden een beperkte opneemtijd, van 30 tot maximaal 60 minuten per VCR.
De kwaliteit van de opnamen waren prima, maar de eerste VCR-apparaten waren storingsgevoelig. Ook moesten de afspeelkoppen van de machine vaak worden gereinigd. In 1977 werd de verbeterde N1700 op de markt gebracht en kwamen er cassettes waar wel 2 uur mee op te nemen was. Ook kwamen er voorbespeelde cassettes met speelfilms beschikbaar.
Inmiddels was ook het Betamax videosysteem (1975) van Sony en het VHS videosysteem van JVC (1976) op de consumentenmarkt gekomen. Philips stapte daarom in 1979 over op het nieuw ontwikkelde eigen videosysteem: Video 2000. In de beginjaren stond er verwarrend genoeg nog wel “VCR” op de grotere Video 2000 banden.
De formaatoorlog tussen Video 2000, Betamax en VHS en de strijd om de consument werd uiteindelijk gewonnen door VHS dat vanaf 1988, tot aan de introductie van DVD, de wereldwijde standaard voor video werd.
