Apamea (of Apameia), gelegen in het huidige Syrië, was een belangrijke stad in de Hellenistische wereld en speelde een prominente rol in de Seleucidische periode.
Apamea werd gesticht door Seleucus I Nicator, een van de generaals van Alexander de Grote, rond het begin van de 3e eeuw v.Chr. De stad werd genoemd naar zijn Perzische vrouw Apama. Ze bevond zich strategisch aan de oostelijke oever van de Orontes-rivier en vormde samen met Antiochië, Seleucia Pieria en Laodicea de zogenaamde Tetrapolis van Seleucidische steden in Syrië.
Apamea was beroemd om:
1. Haar grote colonnade (zuilengalerij), een van de langste uit de oudheid (meer dan 2 km lang).
2. Haar functie als militair centrum met een koninklijk paardenfokprogramma (genoemd in antieke bronnen).
3. Een kosmopolitische bevolking, beïnvloed door Hellenistische, Romeinse, Byzantijnse en later islamitische culturen.
De site is rijk aan overblijfselen van:
1. Romeinse en Byzantijnse architectuur
2. Mozaïeken, tempels en theaters
3. Resten van de stadsmuur en stadspoorten
Helaas heeft het conflict in Syrië sinds 2011 geleid tot beschadiging en plundering van delen van de site, hoewel sommige zones nog steeds waardevolle inzichten bieden in de stedelijke structuur van de oudheid.
