Eric Clapton musik-katalog

669 Einträge

Eric Patrick Clapton ist ein britischer Gitarrist, Komponist und Sänger von Blues-, Rock- und Popmusik. Lesen Sie mehr

Eric Patrick Clapton ist ein britischer Gitarrist, Komponist und Sänger von Blues-, Rock- und Popmusik.

Clapton wurde als Tochter von Patricia Molly Clapton und dem in England stationierten kanadischen Soldaten Edward Walter Fryer geboren. Fryer kehrte zu seiner Frau nach Kanada zurück, bevor Clapton geboren wurde. Da seine Mutter sehr jung war, wurde Clapton von seiner Großmutter Rose und ihrem Ehemann Jack Clapp, dem Stiefvater von Claptons Mutter, aufgezogen. Seine Mutter, die als seine Schwester durchging, heiratete den kanadischen Soldaten Frank McDonald und folgte ihrem Mann nach Deutschland und später nach Kanada. Es wird fälschlicherweise angegeben, dass Eric den Nachnamen Clapp von seinem Großvater hat. Eric erhielt den Nachnamen seiner Mutter, als er geboren wurde. Natürlich sorgte das in seiner Jugend für Verwirrung.

„Ricky“, wie Clapton von seinen Großeltern genannt wurde, war ein ruhiges Kind mit einer künstlerischen Begabung und einem guten Verstand. Im Alter von neun Jahren entdeckte er die Wahrheit über seine Abstammung. Er zog sich noch mehr in sich zurück und begann seine Schularbeiten zu vernachlässigen. Als Clapton Ende der 1950er Jahre mit dem aufkommenden Rock 'n' Roll in Berührung kam, war er sofort begeistert. Zu seinem dreizehnten Geburtstag hat er gefragt und eine Gitarre bekommen. Er begab sich auf die Suche nach den Ursprüngen des Rock 'n' Roll und landete schließlich beim Blues. Mit 16 schrieb er sich am Kingston College of Art ein, wurde aber nach einem Jahr exmatrikuliert.

Nach der Schule begann er zusammen mit seinem Großvater in der Baubranche zu arbeiten. Seine allerersten musikalischen Einflüsse waren Big Bill Broonzy und Robert Johnson, deren Musik in Kinderradioprogrammen gespielt wurde. Später lernte er die Musik von BB King und anderen E-Gitarristen kennen. Seine erste E-Gitarre kauften seine Großeltern auf Kredit. Clapton tauschte es gegen eine Fender Telecaster ein, bevor die Rate bezahlt wurde.

Anfang 1963 spielte er in der Bluesband „The Roosters“ . Nach der Auflösung dieser Band spielte er einen Monat lang in der Gruppe "Casey Jones and The Engineers" . Im Oktober wurde er in „The Yardbirds“ aufgenommen, wo er 18 Monate lang Mitglied bleiben sollte. Diese Band war ein Nährboden für gute Gitarristen; nach Clapton kamen Jimmy Page und Jeff Beck. Die Gruppe erlangte Berühmtheit für ihren Blues-Rock. Clapton erhielt den Spitznamen, unter dem er immer noch bekannt ist: "Slowhand". Diesen Spitznamen erhielt er, weil er aufgrund seiner Spielweise regelmäßig Saiten riss und an Ort und Stelle ersetzte, während ihn das Publikum mit langsamem Händeklatschen begleitete. Beide Platten, die er mit den Yardbirds veröffentlichte, waren sehr erfolgreich. Trotzdem verließ er die Yardbirds 1965, weil er der Meinung war, dass die Gruppe zu sehr auf kommerzielle Poptournee ging.

Von April 1965 bis Mitte 1966 war er Teil von "John Mayall's Bluesbreakers" . In dieser Zeit blühte sein Talent endgültig auf. Highlight war die LP „Bluesbreakers With Eric Clapton“, mittlerweile ein echter Klassiker.

Mitte 1966 gründete er mit dem Bassisten Jack Bruce und dem Schlagzeuger Ginger Baker das „Power-Trio“ „Cream“ . Mit dieser Gruppe begründete er endgültig seinen Ruf als Nummer eins der Rockgitarristen. Durch die Veröffentlichung von drei starken LPs in Folge und durch energische und ausgiebige Tourneen erlangte „Cream“ einen internationalen Ruf, der dem von „The Beatles“ und „The Rolling Stones“ kaum nachsteht. Die Auftritte der Band waren geprägt von viel Improvisation, bei der alle drei Bandmitglieder ihr musikalisches Talent voll zum Ausdruck bringen konnten. Die Charaktere der drei Mitglieder waren jedoch so stark, dass sie ständig miteinander kollidierten, was das Leben der Band verkürzte. Doch obwohl die Band nur zwei Jahre bestand, gilt sie dennoch als eine der bedeutendsten dieser Zeit, wenn nicht sogar der Popgeschichte.

Anfang 1969 gründete Clapton eine "Supergroup": "Blind Faith" . Andere Mitglieder dieser Gruppe waren Steve Winwood, Rick Grech und Ginger Baker. Nach nur einer LP und einer Amerika-Tour zerbrach auch diese Band.

Clapton und George Harrison traten zeitweise als Gastmusiker bei „Delaney & Bonnie“ auf, die die „Blind Faith“-Tour im Vorprogramm spielten. Im Sommer 1970 führte dies zur Gründung von „Derek and the Dominos“ , zunächst mit Dave Mason. Wie später nahm er die besten Musiker mit. Auch diese Band hielt nicht lange: Nach einer LP und einer Amerika-Tournee war es wieder geschafft. Allerdings sind dabei die klassische Doppel-LP „Layla and Other Assorted Love Songs“ und die Live-Doppel-LP „In Concert“ herausgekommen . „Layla“ gilt immer noch als einer der Höhepunkte der Popmusik, auch weil es deutlich zeigt, welchen Schmerz Clapton wegen der unerwiderten Liebe zu Pattie Boyd, der Frau seines Freundes George Harrison, hat. Die Kombination davon mit talentierten und engagierten Musikern schuf einen echten Klassiker. Unter anderem der Beitrag von Gitarrist Duane Allman brachte das Ganze auf ein hohes Niveau.

Trotz seiner beruflichen Erfolge lief Claptons Privatleben in dieser Zeit nicht gut. Der Druck seiner Karriere, seine unerwiderten Gefühle für Pattie Boyd und seine Heroinsucht trieben ihn von der Bildfläche. Nach einer dreijährigen Pause gelang es ihm mit Hilfe von Pete Townshend, seine Sucht zu überwinden. Er ergatterte eine Rolle in der Verfilmung von Townshends Rockoper „Tommy“ und begann erneut mit den Aufnahmen. Sein Stil änderte sich jedoch. Der Schwerpunkt lag mehr auf den Songs und weniger auf den individuellen Qualitäten des Musikers. Dies wurde von vielen seiner ehemaligen Fans und einigen Kritikern nicht geschätzt. Ein wichtiger Grund war, dass einige Bandmitglieder aus Tulsa in Amerika Clapton mit der Musik von JJ Cale bekannt machten, der von diesem Moment an einen enormen Einfluss auf Claptons Sound und Repertoire haben sollte. Clapton war berührt von der Bescheidenheit von Cale und seinen Kompositionen.

Beim Konzert im August 1976 in Birmingham waren viele Fans schockiert über Claptons verbale Unterstützung des Politikers Enoch Powell. Ende der 1970er-Jahre hatte er erneut mit einer Alkoholsucht zu kämpfen, die 1981 sogar mit einem mandarinengroßen Geschwür im Krankenhaus endete. In der Zwischenzeit heiratete er 1978 Pattie Boyd, die sich inzwischen von Harrison scheiden ließ.

In den 80er Jahren veröffentlichte er weiterhin mit großem Erfolg Alben, obwohl er nie wieder die immense Popularität der 60er und 70er erreichte.1985 trat er bei "Live Aid" in Philadelphia auf. Sein Auftritt war einer der Höhepunkte des amerikanischen Teils von „Live Aid“. 1988 spielte er mit „Dire Straits“ beim „Nelson Mandela 70th Birthday Tribute Concert“. In den 80er Jahren trat Clapton zusammen mit vielen anderen Künstlern oft bei Konzerten für "The Prince's Trust", eine Stiftung des britischen Prinzen Charles, auf. Er trat 1987 den Anonymen Alkoholikern bei und seitdem scheint seine Alkoholsucht unter Kontrolle zu sein. Bei den Aufnahmen zum Album „Behind the Sun“ lernte er 1985 Yvonne Khan Kelly kennen, mit der er eine Affäre und ein Kind hatte: seine älteste Tochter Ruth (1985). Clapton verließ Pattie Boyd und sie ließen sich 1988 scheiden. Die Beziehung zu Kelly hielt nicht lange und Clapton hatte eine lockere Beziehung mit dem italienischen Model Lori Del Santo. Aus dieser Beziehung ging 1986 ein Sohn, Conor, hervor.

In den frühen 90er Jahren erlebte Eric Clapton erneut einige persönliche Dramen. Ein guter Freund und mehrere Crewmitglieder kamen im August 1990 bei einem Hubschrauberunfall ums Leben: Gitarrist Stevie Ray Vaughan, sein amerikanischer Manager Bobby Brooks, der stellvertretende Tourmanager Colin Smythe und Bodyguard Nigel Browne. Clapton selbst saß in einem anderen Hubschrauber, weil er an diesem Abend mit Vaughan die Plätze getauscht hatte, um einen anderen Darsteller zu sehen. Vaughan und Clapton waren in East Troy in Wisconsin, USA, aufgetreten. Am 20. März 1991 stürzte sein vierjähriger Sohn Conor aus einem Fenster im 53. Stock eines Wolkenkratzers, in dem er mit seiner Mutter in Manhattan, New York, lebte. Clapton drückte seine tiefe Trauer in dem Song „Tears in Heaven“ aus , der ihm 1992 einen Grammy Award einbrachte.

Mit der Veröffentlichung des Albums „From the Cradle“ im Jahr 1994 griff Clapton wieder auf seine alten Quellen zurück und der traditionelle Blues spielte wieder eine herausragende Rolle in seiner Musik.

1997 gründete er auf der Insel Antigua das „Crossroads Center“, ein internationales Drogenrehabilitationszentrum für Alkohol-, Drogen- und andere Süchtige.

Im Januar 2002 heiratete er Melia McEnery in derselben Kirche, in der er sich 11 Jahre zuvor von seinem Sohn verabschiedet hatte. Das Paar hatte drei Töchter. 2004 wirkte Clapton an der neuen CD seines alten Freundes Rod Stewart namens „Stardust“ mit.

2005 brachte Eric Clapton neue Werke auf dem Album „Back Home“ heraus. Anfang 2006 ging Clapton auf Welttournee. Am 3. November 2006 wurde das Duett-Album „The Road to Escondido“ von Eric Clapton und JJ Cale veröffentlicht, das unter anderem Billy Preston, Doyle Bramhall II, Albert Lee, Nathan East, Derek Trucks und die bewährte Band von JJ Cale enthält. Am 28. Juli 2007 fand für die „Claptons Crossroads Antigua Foundation“ zum zweiten Mal das „Crossroads Guitar Festival“ in Chicago statt. Viele Künstler boten freiwillig ihre Hilfe an, darunter Eric Clapton (Organisator), BB King, John Mayall, Albert Lee, Jeff Beck, Sheryl Crow und Buddy Guy. Im September 2007 erschien das Album „Complete Clapton“ , das 36 Hits aus seiner gesamten Karriere von 1968 bis 2006 enthält, plus ein gleichnamiges Buch über sein Leben.

Auf Jeff Becks 2008er DVD "Performing this week...live at Ronnie Scott's" (fünf Konzerte in Folge im November 2007) spielt Clapton als Zugabe "Little Brown Bird" von Muddy Waters und "You Need Love" von Willie Dixon , in Ronnie Scotts englischem Jazzclub in Soho (London).

Automatische Übersetzung Klicken Sie hier für den Originaltext

Originaltext ausblenden

Eric Patrick Clapton is een Britse gitarist, componist en zanger van blues-, rock- en popmuziek.

Clapton werd geboren als zoon van Patricia Molly Clapton en de Canadese militair Edward Walter Fryer, die in Engeland was gelegerd. Fryer keerde nog voor Claptons geboorte terug naar zijn echtgenote in Canada. Omdat zijn moeder nog erg jong was, werd Clapton opgevoed door zijn grootmoeder Rose en haar echtgenoot Jack Clapp, die de stiefvader was van Claptons moeder. Zijn moeder, die doorging voor zijn zuster, trouwde met de Canadese militair Frank McDonald en volgde haar echtgenoot naar Duitsland en later naar Canada. Onterecht wordt gesteld dat Eric de achternaam Clapp heeft, van zijn grootvader. Eric kreeg bij zijn geboorte de achternaam van zijn moeder. Uiteraard zorgde dat bij hem in zijn jeugd voor verwarring.

"Ricky", zoals Clapton door zijn grootouders genoemd werd, was een stil kind met kunstzinnige aanleg en een goed verstand. Op negenjarige leeftijd ontdekte hij de waarheid omtrent zijn afstamming. Hij trok zich nog meer terug in zichzelf en begon zijn schoolwerk te verwaarlozen. Toen Clapton eind jaren 50 met de opkomende rock-'n-roll in aanraking kwam, was hij meteen enthousiast. Voor zijn dertiende verjaardag vroeg en kreeg hij een gitaar. Hij ging op zoek naar de oorsprong van de rock-'n-roll en kwam bij de blues terecht. Op zijn 16e liet hij zich inschrijven bij het "Kingston College of Art", maar al na een jaar werd hij weggestuurd.

Eenmaal van school begon hij te werken in de bouwsector, samen met zijn grootvader. Zijn allereerste muzikale invloeden waren Big Bill Broonzy en Robert Johnson, wiens muziek werd gedraaid tijdens kinderradioprogramma's. Later leerde hij de muziek van B.B. King en andere elektrische gitaristen kennen. Zijn eerste elektrische gitaar kochten zijn grootouders op afbetaling. Clapton ruilde hem al in voor een Fender Telecaster voordat de afbetaling voldaan was.

Begin 1963 speelde hij mee in de bluesband "The Roosters". Na de opheffing van deze band speelde hij een maand in de groep "Casey Jones and The Engineers". In oktober werd hij opgenomen in "The Yardbirds", waarvan hij 18 maanden lid zou blijven. Deze band was een kweekvijver van goede gitaristen; na Clapton kwamen nog Jimmy Page en Jeff Beck. De groep verwierf faam door zijn bluesgetinte rock. Clapton verwierf de bijnaam waaronder hij nog steeds bekend is: "Slowhand". Deze bijnaam kreeg hij omdat hij door zijn stijl van spelen regelmatig snaren brak en deze dan ter plekke verving, terwijl het publiek hem begeleidde met traag handgeklap. De beide platen die hij met de Yardbirds uitbracht hadden veel succes. Desondanks verliet hij de Yardbirds in 1965, omdat hij vond dat de groep te veel op de commerciële poptoer ging.

Van april 1965 tot midden 1966 maakte hij deel uit van "John Mayall's Bluesbreakers". In deze periode kwam zijn talent definitief tot ontplooiing. Hoogtepunt was de lp "Bluesbreakers With Eric Clapton", inmiddels een echte klassieker.

Midden 1966 richtte hij samen met bassist Jack Bruce en drummer Ginger Baker het "powertrio" "Cream" op. Met deze groep vestigde hij definitief zijn reputatie als de nummer één van de rockgitaristen. Door het uitbrengen van drie opeenvolgende sterke lp's en door energieke en uitgebreide tournees, verwierf "Cream" een internationale reputatie, die amper onderdeed voor die van "The Beatles" en "The Rolling Stones". De optredens van de band kenmerkten zich door veel improvisatie, waarbij alle drie de bandleden hun muzikale talenten ten volle konden uiten. De karakters van de drie leden waren echter zo sterk dat ze voortdurend met elkaar botsten, waardoor de band geen lang leven beschoren was. Maar hoewel de band slechts twee jaar bestond, wordt hij toch beschouwd als een van de voornaamste van die periode, zo niet van de popgeschiedenis.

Begin 1969 richtte Clapton een "supergroep" op: "Blind Faith". Andere leden van deze groep waren Steve Winwood, Rick Grech en Ginger Baker. Na slechts één lp en één Amerikaanse tournee viel ook deze band uit elkaar.

Een tijd lang trad Clapton samen met George Harrison op als gastmuzikant met "Delaney & Bonnie", die het voorprogramma van de tournee van "Blind Faith" hebben verzorgd. In de zomer van 1970 leidde dit tot de oprichting van "Derek and the Dominos", aanvankelijk met Dave Mason. Zoals later het geval was nam hij de beste musici mee. Ook deze band hield het niet lang uit: na één lp en een Amerikaanse tournee was het opnieuw gedaan. Dit leverde echter wel de klassieke dubbel-lp "Layla and Other Assorted Love Songs" en de dubbele live-lp "In Concert" op. "Layla" wordt nog steeds gezien als een van de hoogtepunten in de populaire muziek, mede door het feit dat hierin duidelijk de pijn van Clapton is te voelen die hij heeft vanwege de onbeantwoorde liefde voor Pattie Boyd, de vrouw van zijn vriend George Harrison. Door de combinatie daarvan met getalenteerde en gedreven muzikanten ontstond een echte klassieker. Onder andere de inbreng van gitarist Duane Allman bracht het geheel op een hoog niveau.

Ondanks zijn professionele successen ging het Clapton in deze periode privé niet voor de wind. De druk van zijn carrière, zijn onbeantwoorde gevoelens voor Pattie Boyd en zijn verslaving aan heroïne maakten dat hij van de scene verdween. Na een onderbreking van drie jaar wist hij met de hulp van Pete Townshend van zijn verslaving af te komen. Hij kreeg een rol in de verfilming van Townshends rockopera "Tommy" en begon weer platen op te nemen. Zijn stijl onderging echter een verandering. De nadruk lag meer op de songs en minder op de individuele kwaliteiten van de muzikant. Dit werd hem door veel van zijn vroegere fans en sommige critici niet in dank afgenomen. Een belangrijke oorzaak is dat Clapton door een aantal bandleden uit het Amerikaanse Tulsa in aanraking kwam met muziek van J.J. Cale, die vanaf dat moment een enorme invloed zou hebben op de sound en het repertoire van Clapton. Clapton werd geraakt door de ingetogenheid van Cale en zijn composities.

Op het concert in augustus 1976 in Birmingham schrokken veel fans van Claptons verbale steunbetuiging aan de politicus Enoch Powell. Aan het einde van de jaren 70 kreeg hij opnieuw te maken met een verslaving, ditmaal aan alcohol, waardoor hij in 1981 zelfs in het ziekenhuis belandde met een maagzweer 'zo groot als een mandarijn'. Ondertussen trouwde hij in 1978 met Pattie Boyd, die inmiddels van Harrison was gescheiden.

Gedurende de jaren 80 bleef hij met groot succes albums uitbrengen, alhoewel hij nooit meer de immense populariteit bereikte van de jaren 60 en 70. In 1985 trad hij op tijdens "Live Aid", in Philadelphia. Zijn optreden vormde een van de hoogtepunten van het Amerikaanse gedeelte van "Live Aid". In 1988 speelde hij mee met "Dire Straits" tijdens het "Nelson Mandela 70th Birthday Tribute Concert". Tevens liet Clapton zich in de jaren 80, samen met vele andere artiesten, vaak zien tijdens concerten voor "The Prince's Trust", een stichting van de Britse prins Charles. In 1987 werd hij lid van de Anonieme Alcoholisten en sindsdien lijkt zijn alcoholverslaving onder controle. Tijdens de opnamen van het album "Behind the Sun" in 1985 leerde hij Yvonne Khan Kelly kennen, met wie hij een verhouding én een kind kreeg: zijn oudste dochter Ruth (1985). Clapton verliet Pattie Boyd en in 1988 scheidden zij. De verhouding met Kelly duurde niet lang en Clapton had een losse relatie met Italiaans model Lori Del Santo. Uit deze verhouding werd in 1986 een zoon, Conor, geboren.

Begin jaren 90 beleefde Eric Clapton weer een aantal persoonlijke drama's. Bij een helikopterongeval in augustus 1990 kwamen een goede vriend en een aantal crewmembers om het leven: gitarist Stevie Ray Vaughan, zijn Amerikaanse manager Bobby Brooks, assistent-tourmanager Colin Smythe en bodyguard Nigel Browne. Clapton zelf zat in een andere helikopter omdat hij met Vaughan van plaats gewisseld had om nog een optreden van een andere artiest op die avond te zien. Vaughan en Clapton hadden opgetreden in East Troy in Wisconsin, VS. Op 20 maart 1991 viel zijn vierjarig zoontje Conor uit een raam op de 53ste verdieping van een wolkenkrabber, waar hij samen met zijn moeder woonde, in Manhattan, New York. Clapton drukte het vele verdriet dat hij had uit in het nummer "Tears in Heaven" waarmee hij in 1992 een Grammy Award won.

Met de verschijning van het album "From the Cradle" in 1994 boorde Clapton weer zijn oude bronnen aan en de traditionele blues ging weer een prominente rol spelen in zijn muziek.

In 1997 richtte hij op het eiland Antigua het "Crossroads Centre" op, een internationaal afkickcentrum voor alcohol-, drugs- en andere verslavingen.

In januari 2002 trouwde hij met Melia McEnery in dezelfde kerk waar hij elf jaar eerder afscheid had genomen van zijn zoon. Het echtpaar kreeg drie dochters. In 2004 verleende Clapton zijn medewerking aan de nieuwe CD van zijn oude vriend Rod Stewart, genaamd "Stardust".

In 2005 kwam Eric Clapton met nieuw werk naar buiten op het album "Back Home". In het begin van 2006 begon Clapton met een wereldtournee. Op 3 november 2006 kwam een duetalbum van Eric Clapton en J.J. Cale uit, genaamd "The Road to Escondido", met medewerking van o.a. Billy Preston, Doyle Bramhall II, Albert Lee, Nathan East, Derek Trucks en de vertrouwde band van J.J. Cale. Op 28 juli 2007 werd voor de tweede keer het "Crossroads Guitar Festival" gehouden in Chicago voor "Claptons Crossroads Antigua Foundation". Vele artiesten verleenden belangeloos hun medewerking, zoals Eric Clapton (organisator), B.B. King, John Mayall, Albert Lee, Jeff Beck, Sheryl Crow en Buddy Guy. In september 2007 kwam het album "Complete Clapton" uit, met 36 hits uit zijn gehele carrière van 1968 tot 2006, plus een boek over zijn leven, onder dezelfde titel.

Op de DVD van Jeff Beck "Performing this week...live at Ronnie Scott's" uit 2008 (vijf concerten op rij in november 2007) speelt Clapton in de toegift "Little Brown Bird" van Muddy Waters en "You Need Love" van Willie Dixon, in de Engelse jazzclub van Ronnie Scott in Soho (Londen).

Vollständiger Name

Eric Clapton

Geboren

Ripley (Surrey, UK), 30 maart 1945

Zahl schallplatten und cd's

669

Anzahl an Kuriositätenartikeln

Ältester Artikel

What's Shakin' (1966)

Neuester Artikel

Moon River (2023)

Teuerster Artikel