Dobbiaco is een Italiaanse gemeente met bijna 3.500 inwoners in de autonome provincie Bolzano in Trentino-Zuid-Tirol; het is een van de „gemeenten van de Tre Cime“, samen met de gemeenten Auronzo di Cadore, Sesto en San Candido.
Ook wel de “poort naar de Dolomieten” genoemd, ligt het op 1.256 m boven zeeniveau, in het Pustertal, de zogenaamde “groene vallei”, in het zuiden beschermd door de rotswanden van de Dolomieten (Cima Nove, Monte Serla), terwijl aan de andere kant de keten van de Westelijke Tauern (Cornetto di Confine, Corno di Fana) en de Karni-Alpen, die samen de Dobbiaco-pas vormen.
De plaatsnaam wordt in 827 vermeld in een document van de bisschoppelijke kerk van Freising, als in vico Duplago, later verduitst tot Douplach (993) en vervolgens tot Toblach (1020). De naam zou van voor-Romeinse oorsprong kunnen zijn en de etymologie ervan is niet met zekerheid bekend, aangezien enerzijds een afleiding van de stam *tob- (“kloof”) wordt uitgesloten, en anderzijds wordt gesteld dat het achtervoegsel (-acu, -ago, in het Duits -ach) van pre-Duitse afkomst zou kunnen zijn.
Een theorie stelt dat de naam “Dobbiaco” afkomstig is van Duplagum, oftewel “twee wateren”, aangezien zich in de omgeving van het dorp zowel de twee meren (het meer van Dobbiaco en het meer van Landro) als de bronnen van twee belangrijke rivieren (de Drava en de Rienza) bevinden; het tweede deel van de plaatsnaam in het Duits kan namelijk worden herleid tot Bach, wat in het Italiaans beek betekent.
Tot het einde van de Eerste Wereldoorlog verwezen de Italiaanse militaire autoriteiten naar het dorp met de naam Toblacco, hoewel de plaatsnaam Dobbiaco al geruime tijd in gebruik was. Voorheen stond het ook bekend als Doblaco en Tobiano.