Hermann Hesse buchkatalog

132 Einträge

Hermann Karl Hesse war ein deutschsprachiger Schweizer Schriftsteller und Dichter. 1946 erhielt er den Nobelpreis für Literatur. Lesen Sie mehr

Hermann Karl Hesse war ein deutschsprachiger Schweizer Schriftsteller und Dichter. 1946 erhielt er den Nobelpreis für Literatur.

Als Sohn baltischer Russlanddeutscher wurde Hesse als Bürger des Russischen Reiches geboren. Ab 1883 besaß er die schweizerische und ab 1890 die des Königreichs Württemberg. Ab 1924 war er wieder Schweizer.

Geboren in Calw im Nordschwarzwald als Sohn pietistischer Eltern, die unter anderem als Missionare in Indien tätig waren, wuchs Hesse in einer behüteten und intellektuellen Atmosphäre auf. Im Elternhaus lernte er dank der umfangreichen Bibliothek seines gelehrten Großvaters, des berühmten Missionars und Sprachwissenschaftlers Hermann Gundert, schon früh die Weltliteratur kennen. Hier führte Hesse seine ersten Studien durch, unter anderem zum Buddhismus. Das Ergebnis würde später im Buch Siddhartha anerkannt werden.

Hesse war in seiner Jugend ein schwieriges Kind und verbrachte viele Jahre in verschiedenen Institutionen. Für kurze Zeit war er auch Seminarist im Kloster Maulbronn. Davor floh er, weil er „Werde Dichter oder gar nichts“ werden wollte. Nach schwierigen Pubertätsjahren wurde er Lehrling in Antiquariaten. Der Erfolg seines 1904 erschienenen Buches Peter Camenzind ermöglichte es ihm, sich ganz dem Schreiben zu widmen. Davor zog es ihn nach Gaienhofen am Untersee (Bodensee). Er heiratete 1904 Marie Bernoulli und hatte drei Söhne, Bruno (1905), Heiner (1909) und Martin (1911). Die Ehe wurde im Juni 1923 aufgelöst. Auf Drängen ihres Vaters heiratete Hesse im Januar 1924 die Schweizerin Ruth Wenger. Diese Ehe wurde 1927 auf Wunsch von Ruth aufgelöst. 1926 lernte Hesse Ninon Dolbin (geborene Ausländerin) kennen, eine Kunsthistorikerin aus Czernowitz. Bereits als Studentin reagierte sie 1910 auf Hesses Buch Peter Camenzind . Sie heirateten am 14. November 1931.

In der Schrift O Freunde, nicht diese Töne (1914) widersetzte sich Hesse dem Ausbruch des Ersten Weltkriegs, meldete sich aber freiwillig. Wegen seiner Sehschwäche wurde er zum Militärdienst verworfen und der Kriegsgefangenenfürsorge in Basel zugeteilt. Bis zum Ende des Ersten Weltkriegs stellte er tausende Bücherpakete zusammen und verschickte sie an deutsche Kriegsgefangene.

1924 wurde er erneut Schweizer Staatsbürger und ließ sich in Montagnola im Tessin am Luganersee nieder. Bereits 1923 warnte er schriftlich vor der Gefahr des aufkommenden Nationalsozialismus und Faschismus. Ab 1932 war sein Haus Ruhestätte und Durchgangshaus für unzählige vom NS-Regime verfolgte Schriftsteller. Thomas Mann und Bertolt Brecht waren die ersten in einer langen Reihe, die in seinem Haus Unterschlupf fanden und denen weitergeholfen wurde.

In Hermann Hesses oft autobiografischem Werk wird immer wieder die Auseinandersetzung des Menschen mit sich selbst thematisiert. Diese Dualität muss den Menschen befähigen, „er selbst zu sein“. Viele von Hesses Büchern handeln von persönlicher Entwicklung und Wachstum.

Im Laufe seines Lebens hat er mehrere „Hessenwellen“ erlebt. Auch nach seinem Tod gab es in den Jahren 1970-1980 eine Welle. Hesses Werk wurde in mehr als 60 Sprachen übersetzt und bis 2005 überstieg die Auflage aller seiner Bücher 100 Millionen Exemplare. Das Interesse an Hesses Arbeit ist nach wie vor groß und jeden Monat rollen 30.000 Hesse-Bücher aus den Druckmaschinen des Suhrkamp-Verlags.

Auch viele Biografien und Studien zu Hessen sind erschienen. Fast alle Werke von Hesse wurden ins Niederländische übersetzt.

Mehr als 45.000 Briefe schrieb Hesse in seinem Leben, viele davon an seine Leser. Viele dieser Briefe sind in die Bände Gesammelte Briefe aufgenommen worden und zeugen von seiner Verantwortung für das, was er mit seinen Büchern bei den Lesern hervorrief.

1972 verfilmte Conrad Rooks Hesses Buch Siddharta . Das Buch „ Der Steppenwolf“ wurde 1974 von dem amerikanischen Regisseur Fred Haines verfilmt. Alle zwei Jahre findet in seiner Geburtsstadt Calw ein mehrtägiges Hermann-Hesse-Kolloquium mit jeweils einem anderen Thema statt. Hermann-Hesse-Museen wurden in Calw sowie in Gaienhofen am Bodensee (1904-1912) und in seinem letzten Wohnort Montagnola (1919-1962) eingerichtet.

Automatische Übersetzung Klicken Sie hier für den Originaltext

Originaltext ausblenden

Hermann Karl Hesse was een Duitstalige Zwitserse schrijver en dichter. Hij ontving in 1946 de Nobelprijs voor Literatuur.

Als zoon van Baltische Rusland-Duitsers werd Hesse als staatsburger van het keizerrijk Rusland geboren. Vanaf 1883 had hij de Zwitserse nationaliteit en vanaf 1890 die van het koninkrijk Württemberg. Vanaf 1924 was hij weer Zwitser.

Geboren in Calw, in het noorden van het Zwarte Woud, als kind van piëtistische ouders die onder meer missionarissen in India zijn geweest, groeide Hesse op in een beschermde en intellectuele sfeer. In het ouderlijk huis werd hij al vroeg met de wereldliteratuur bekend, dankzij de uitgebreide bibliotheek van zijn erudiete grootvader, de beroemde missionaris en taalkundige Hermann Gundert. Hier verrichtte Hesse zijn eerste studies naar onder andere het boeddhisme. Het resultaat zou later in het boek Siddhartha te herkennen zijn.

Hesse was in zijn jeugd een moeilijk kind en bracht vele jaren op verschillende instituten door. Ook was hij korte tijd seminarist in het klooster Maulbronn. Hieruit vluchtte hij, omdat hij "entweder Dichter oder gar nichts werden" wilde. Na moeizame puberteitsjaren werd hij leerling in antiquariaten/boekhandels. Het succes van zijn in 1904 verschenen boek Peter Camenzind stelde hem in staat zich volledig aan het schrijven te wijden. Daarvoor verhuisde hij naar het aan de Untersee (Bodenmeer) gelegen Gaienhofen. Hij huwde in 1904 met Marie Bernoulli en kreeg drie zonen, Bruno (1905), Heiner (1909) en Martin (1911). Het huwelijk werd in juni 1923 ontbonden. In januari 1924 trad Hesse na sterk aandringen van haar vader in het huwelijk met Ruth Wenger, een Zwitserse. Dit huwelijk werd op verzoek van Ruth in 1927 ontbonden. In 1926 leerde Hesse Ninon Dolbin (geb. Ausländer) kennen, een kunsthistorica uit Czernowitz. Reeds in 1910 had zij als studente gereageerd op Hesse's boek Peter Camenzind. Zij huwden op 14 november 1931.

Hesse keerde zich in het geschrift O Freunde, nicht diese Töne (1914) tegen het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, maar meldde zich als vrijwilliger. In verband met zijn slechte ogen werd hij voor de krijgsdienst afgekeurd en te Bazel aangesteld op het bureau voor de Kriegsgefangenenfürsorge. Tot het einde van WO I stelde hij duizenden pakketten met boeken samen en verzond die naar Duitse krijgsgevangenen.

In 1924 werd hij opnieuw Zwitsers staatsburger en vestigde zich in Montagnola, Ticino, aan het Meer van Lugano. Al vanaf 1923 waarschuwde hij in geschriften voor het gevaar van het opkomende nazisme en fascisme. Vanaf 1932 was zijn huis een rustplek en doorgangshuis voor talloze, door het naziregime vervolgde schrijvers. Thomas Mann en Bertolt Brecht waren de eersten in een lange rij die in zijn huis opvang vond en verder werd geholpen.

In het werk van Hermann Hesse, dat veelal autobiografisch is, komt steeds weer de confrontatie van de mens met zichzelf aan de orde. Deze dualiteit moet de mens in staat stellen "zichzelf te zijn". Veel van de boeken van Hesse gaan over persoonlijke ontwikkeling en groei.

Gedurende zijn leven heeft hij verschillende "Hesse-golven" meegemaakt. Ook na zijn overlijden was er een golf in de jaren 1970-1980. Het werk van Hesse is in meer dan 60 talen vertaald en in 2005 heeft de oplage van al zijn boeken de 100 miljoen exemplaren overstegen. Nog steeds bestaat er grote belangstelling voor Hesse's werk en maandelijks rollen er 30.000 Hesse-boeken van de persen van uitgeverij Suhrkamp.

Ook zijn er vele biografieën en studies over Hesse verschenen. Vrijwel al het werk van Hesse is in het Nederlands vertaald.

Hesse heeft in zijn leven ruim 45.000 brieven geschreven, waaronder vele aan zijn lezers. Veel van deze brieven zijn in de banden Gesammelte Briefe opgenomen en getuigen van zijn verantwoordelijkheid voor hetgeen hij met zijn boeken bij de lezers losmaakte.

In 1972 verfilmde Conrad Rooks Hesses boek Siddharta. Het boek De Steppewolf werd in 1974 door de Amerikaanse regisseur Fred Haines verfilmd. Om de twee jaar wordt er in zijn geboorteplaats Calw een meerdaags Hermann Hesse-Kolloquium gehouden, met steeds een ander thema. Zowel in Calw, als in Gaienhofen aan het Bodenmeer (1904-1912) en in zijn laatste woonplaats Montagnola (1919-1962) zijn Hermann Hesse-musea ingericht.

Vollständiger Name

Hermann Hesse

Geboren

Calw (Duitsland), 2 juli 1877

Verstorben

Montagnola (Zwitserland), 9 augustus 1962

Zahl bucher

132

Anzahl an Kuriositätenartikeln

Ältester Artikel

Gertrud (1910)

Neuester Artikel