Lode Baekelmans, voluit Ludovicus Henricus Baekelmans, werd geboren in Antwerpen op 26 januari 1879 en overleed er op 11 mei 1965. Hij was een Belgisch naturalistisch schrijver.
Baekelmans verwierf bekendheid met zijn volkse verhalen, vaak gesitueerd in het Antwerpse schippersmilieu. Tot zijn bekendste romans behoren "Tille", "Mijnheer Snepvangers" en "Het rad van avontuur".
Naast zijn literaire werk had hij een loopbaan in de openbare sector. Hij begon als stadsbediende en groeide door tot hoofdbibliothecaris van de Antwerpse Stedelijke Hoofdbibliotheek. In 1933 volgde hij Emmanuel de Bom op als directeur van wat nu de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience is. Deze functie oefende hij uit tot zijn pensionering in 1945.
Baekelmans was ook actief in het culturele en literaire veld. Hij was medeoprichter van NAVEA (De Nationale Vereeniging voor Auteursrecht), een voorloper van het huidige SABAM. Daarnaast stond hij mee aan de wieg van het Archief en Museum voor het Vlaamse Cultuurleven en de Vlaamse Vereniging voor Bibliotheekwezen. Hij was ook geruime tijd voorzitter van de Vereniging van Vlaamse Letterkundigen.
Verder was hij werkzaam als leerkracht en betrokken als initiatiefnemer en redacteur bij het tijdschrift Alvoorder.
Na zijn overlijden werd Baekelmans begraven op het erepark van het Schoonselhof.
Ter nagedachtenis aan zijn werk werd de Lode Baekelmansprijs ingesteld.
