New York in de jaren ’40. Op misdaadlocaties knetteren de flitslampen om de kranten te voorzien van sensationele beelden die de voorpagina's moeten halen. Lou Cale is een van die persfotografen met een slechte reputatie. Maar deze jager van plaatjes verandert in een speurhond wanneer een detail dat niemand heeft gezien hem op het spoor zet om het onderzoek op te lossen.
Warn’s en Raives werken met alles samen: het tekenen en het schrijven. Ze zijn meestal bezig met one-shots, tweeluiken of graphic novels. Maar deze keer hebben ze een kleine, niet zo serieuze serie bedacht met alle thema's waar je van wilt houden: het New York van de jaren 40, de onderwereld, ellende, geweld, moord en een reporter die zich vastbijt in een zaak en niet meer los laat…
En toch is het soms best grappig, ook vrolijk, wat zeldzaam is in dit soort thema's. Maar er is ook het hoofdpersonage die optimistisch wil blijven ondanks alles; nostalgie, verdriet, rouw, een glimlach op het gezicht van een overleden vrouw.
Warnauts en Raives hebben zich voor hun Lou Cale laten inspireren door "Weegee”, een echt bestaande fotograaf.
Weegee, pseudoniem voor Arthur Fellig (Zolotsjev, Galicië, 1899 - New York 1968) was een Amerikaans fotograaf.Hij emigreerde in 1910 met zijn familie naar Amerika, New York. Op zijn achttiende trok hij het huis uit, vervulde diverse gelegenheidsbaantjes en was regelmatig dakloos. Toen hij in 1920 een baan kreeg als fotolaborant en korte tijd later hulpreporter bij persagentschap Acme Newspictures, raakte hij bekend met- en gepassioneerd door de fotografie. In 1935 vestigde hij zich als freelance persfotograaf en korte tijd later nam hij het pseudoniem Weegee aan, refererend aan het geluid van een korte golfradio.
Fellig was in 1938 de eerste reporter die toestemming kreeg een korte golfradio in zijn auto te mogen hebben, waarmee hij politieberichten kon beluisteren. Dat maakte dat hij jarenlang als eerste fotograaf bij tal van ongelukken, gewelddadigheden, misdaden, branden en andere nieuwsgebeurtenissen was, vaak nog eerder dan de politie zelf. Vanaf die tijd groeide hij uit tot de belangrijkste pers- en straatfotograaf van New York. Zijn werk kenmerkt zich door een hoog realiteitsgehalte, op een wijze die in die tijd vaak als schokkend werd ervaren. In dat opzicht wordt hij ook wel gezien als de vader van het hedendaagse fenomeen van reality televisie.
Max de Radiguès en Wauter Mannaert vertellen zijn ware verhaal (de werkelijkheid overtreft met gemak de fictie!) in hun strip: Weegee Serial Photographer, uitgeverij Sarbacane 2016.
Albums van Lou Cale
1 Het gebroken popje (Uitgeverij De Spiegel 1987)
2 De gescalpeerde lijken (Uitgeverij De Spiegel 1988)
3 Siamese parels (Uitgeverij Talent HC 1998)
4 Stange fruit (Uitgeverij Talent HC 1998)
5 De getatoeëerde kentaur (Uitgeverij Talent HC 1998)
